Toch nog onderscheidend karakter in de budgethoek van Stellantis: Fiat Grande Panda en Opel Frontera
In dit artikel:
AutoWeek zette twee nauwe Stellantis-verwanten naast elkaar: de Fiat Grande Panda en de Opel Frontera, beide gebouwd op het Smart Car Platform en technisch verwant aan respectievelijk de Citroën (ë-)C3 en (ë-)C3 Aircross. De vergelijking moet doelgericht zijn: beide modellen delen veel techniek, maar profileren zich bewust verschillend.
De getestte Grande Panda is de elektrische E-uitvoering (113 pk) met een 44 kWh-accupakket, 11 kW AC-laden en een WLTP‑bereik van circa 320 km. Visueel valt de Panda op door een eigenzinnig ontwerp — een blokjespatroon in de grille, vierkante achterlichten en uitgesproken rondingen in het interieur waar zelfs bamboe-elementen en een 'Ciao' op de achterklep bij horen. De Panda rijdt zacht geveerd, stuurt licht en trekt vlot weg dankzij de elektromotor, al neemt de vaart boven ongeveer 132 km/u duidelijk af.
De Opel Frontera is qua basis gelijk aan de (ë-)C3 Aircross, meet 4,39 m en heeft 461 liter bagageruimte. Wij reden de Hybrid 145; de Frontera is daarnaast ook als Electric en zelfs als zevenzitter leverbaar (die laatste uitvoering uitsluitend als hybrid). Exterieur en interieur zijn meer ingetogen — de Vizor-grille en Opel-badges geven herkenbaarheid, terwijl kleuraccenten (bijv. Khaki Green, Kanyon Orange) onderscheid toevoegen. Rijtechnisch voelt de Frontera steviger aan. De hybride ondersteuning geeft soms de indruk van een full-hybrid, maar bij inhaalmanoeuvres is er een merkbare vertraging in de overgang naar maximaal vermogen. Bovendien werkt de automaat niet altijd vloeiend bij stevig optrekken, wat tot wielspin kan leiden als je te gretig wegrijdt.
Ondanks gedeelde componenten — dezelfde infotainment- en klimaatbediening, soortgelijke deurgrepen en zelfs een ouderwetse contactsleutel om te starten — slagen Fiat, Opel en Citroën erin elk hun merk-DNA door te voeren. Fiat kiest voor speelsheid en designgimmicks, Opel houdt het praktisch en nuchter, Citroën gooit eigenzinnigheid in vormgeving en instrumentatie. Conclusie: platformdelen zijn er volop, maar van eenheidsworst is bij deze budgetmodellen van Stellantis geen sprake; elk merk behoudt duidelijk eigen karakter en rijgevoel.